ZBLIŻONE WNIOSKI

Do zbliżonych wniosków zdają się również prowadzić badania elektroencefalograficzne. Gastaut (cyt. za: Duffy, s. 237 – 238) wy­odrębnił, opierając się na swoich obserwacjach i badaniach, m. in. syndrom osobowościowy nadpobudliwości (towarzyszący wystę­powaniu fal alfa o dużej częstotliwości: 11-13 sek, i o małej amplitudzie, zgrupowanych w krótkich „rzutach” pośród przewa­żającej desynchronizacji czynności elektrycznej) oraz syndrom obniżonej pobudliwości (związany z częstym występowaniem czyn­ności alfa o małej częstotliwości: 8-9 sek, i o dużej amplitudzie, przy jednoczesnym braku wyraźnych rytmów beta). Osoby pier­wszego typu opisywane są przez niego jako nadwrażliwe i nad­miernie reaktywne, nerwowe, niestałe, dynamiczne, impulsywne, uczuciowe, skłonne do entuzjazmu, lęku, wykazujące tendencję do przewodzenia. Osoby drugiego typu odznaczają się spokojem, pa­sywnością, powolnością, uległością zależnością, ostrożnością i upo­rem. Jakkolwiek syndrom nadpobudliwości zdaje się obejmować również szereg innych właściwości osobowościowych, dość wy­raźnie zaznacza się w nim generalny niedobór kontroli emocjonal­nej. W tym kontekście warto raz jeszcze wspomnieć o obserwa­cjach S. Epsteina (1967, s. 29 – 31).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *