PRZYJĘTA KONCEPCJA

Przyjęta w niniejszej pracy koncepcja samokontroli emocjonal­nej nasuwa jeszcze inną interpretację notowanych tu rozbieżności w wynikach badań. Można bowiem założyć, że impulsywność za­chowań człowieka wyznaczona jest nie tyle przez samą gotowość do reagowania emocją (pobudliwość emocjonalna), ile przez inter­akcję między tą zmienną a innymi ważnymi zmiennymi osobo­wościowymi.U jednostek o niewysokim poziomie inteligencji, o niewielkim stopniu psychologicznego zróżnicowania, u osób, które nie są skłon­ne do uwzględniania przyszłych faktów i zdarzeń w swoich aktual­nych działaniach itp., można spodziewać się wprost proporcjonal­nej zależności między pobudliwością emocjonalną a impulsywnoś- cią. Przeciwnie, człowiek pobudliwy emocjonalnie, ale o wyższym poziomie sprawności umysłowej, głębszej perspektywie czasowej, bogatszej wiedzy i lepiej wypracowanych technikach kontroli może wykazywać w sytuacjach stresowych większą odporność niż osoba mało pobudliwa, gdyż pomocne są mu w tym: wzmożona czujność, szybkość reagowania i energia w działaniu, jaka towa­rzyszy zwykle podniesionej aktywacji, przy czym unika on za­razem destrukcyjnego oddziaływania tej ostatniej na poziom orga­nizacji zachowania. Być może, na tym właśnie polega różnica po­między lękiem facylitującym a obezwładniającym (por. Alpert,Haber, 1966).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *