OCENIANIE

Okazało się, że skoczek oznaczony inicjałami D. B., oceniany przez dwóch dosko­nale znających go instruktorów skoków spadochronowych jako nadmiernie aktywny, wykazujący stosunkowo słabszą kontrolę emocjonalną i wykonujący skoki zasługujące na oceny mniej niż przeciętne, wykazywał znacznie silniejsze reakcje na stres niż dwaj pozostali skoczkowie (z których jeden charakteryzowany był jako zawodnik o dobrej kontroli, opanowany, wykonujący skoki wysoko oceniane; drugi zaś — jako zawodnik bierny i emocjonalnie nie- reaktywny). Również badania wykonane przez W. G. Shipmana, D. Okena, H. A. Heath (1970) zdają się prowadzić do analogicznych wnio­sków. Autorzy poddawali w nich dokładnej analizie zależności po­między reaktywnością fizjologiczną badanych na biały szum trwa­jący 1 minutę a wielu zmiennymi osobowościowymi. Mierzono napięcie mięśniowe w rozmaitych grupach mięśni, tętno, ciśnie­nie krwi oraz elektryczne przewodnictwo skóry. Okazało się (po­daję tu tylko wybrane wyniki), że wielkość napięcia mięśnia czo­łowego (m. frontalis) podczas eksponowania szumu korelowała ne­gatywnie z siłą ego (w podskali z kwestionariusza MMPI), z wskaź­nikiem ogólnej aktywności (w skali G Guilforda) oraz z potrzebą osiągnięć (skala Edwardsa).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *