EMOCJONALNOŚĆ A KONTROLA

Uzyskane rezultaty sugerują, że skłonność do fluktuacji akty­wacji, będąca jak wykazał Lacey, stałą.cechą indywidualną, bez­pośrednio odzwierciedla stopień kontroli, jaką jednostka spra­wuje nad swoimi reakcjami motorycznymi. Jednakże interesuje nas szczególnie kontrola emocjonalna (chociaż można założyć, że pohamowywanie impulsywnych reakcji motorycznych będzie w niej odgrywało znaczną rolę, szczególnie przy kontroli zewnętrz­nej)- Czy i w tej dziedzinie znaleziono jakieś zachęcające zależ­ność: Okazuje się, że tak, chociaż badacze nie oddzielają zwykle „emocjonalności od „kontroli”, co stwarza pewną niejednoznaczność przy interpretacji wyników badań.Rocąuell (por. Duffy, 1962, s. 234) stwierdził, że grupa bada­nych doznająca tzw. szoku barwnego w teście Rorschacha (jeden ze wskaźników zaburzenia kontroli emocjonalnej) okazywała więk­szą zmienność przewodnictwa elektrycznego skóry w trakcie badań. Burch (cyt. za: Duffy, 1962, is. 260) badał fluktuacje objętości pal­ców rąk i nóg u osób znajdujących się w pozycji leżącej i nie pod­dawanych działaniu żadnych bodźców. Stwierdził on, że osoby o małej zmienności owych wskaźników okazywały przed ekspery­mentem spokój i stabilność emocjonalną, zaś badani o dużej ich zmienności — zmiany nastrojów i niepokój.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *