ASPEKT ZMIAN

Okazuje się, że przy wielokrotnym stosowaniu krótkotrwałych stresorów fizycznych (w rodzaju bodźców termicz­nych o niskiej temperaturze) u osób zdrowych następuje w trakcie posiedzenia eksperymentalnego stopniowy spadek wielkości reakcji fizjologicznej, u pacjentów zaś utrzymuje się ona na nie zmienio­nych poziomie (bad. Malmo i współpr., cyt. za: Martin, s. 430). Istnieje pewien aspekt zmian w aktywacji organizmu człowie­ka, który zdaje się być bezpośrednio związanym ze zdolnością spra­wowania kontroli nad swoim zachowaniem i który obecnie zwięźle omówimy.Fluktuacje aktywacji można zdefiniować, idąc za sugestiami E. Duffy (1962, s. 181 – 185), jako krótkotrwałe, posiadające nie­wielką amplitudę, wahnięcia w poziomie aktywacji, które nie są specyficznymi odpowiedziami na określone bodźce z otoczenia. Ich przykładów dostarczają: drżenie ręki, nieregularne krzywe na­cisku na gruszkę gumową (wskaźnik często stosowany w badaniach eksperymentalnych), a w obrębie efektorów autonomicznych spontaniczne fluktuacje poziomu przewodnictwa, tętna itp. Natęże­nie fluktuacji aktywacji nie pozostaje w żadnym wyraźnym związ­ku z poziomem aktywacji (por. Duffy, 1962, s. 182).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *